∆ιαχείριση προστατευόµενων περιοχών: Οδηγός ορθής πρακτικής

  1. Manifestation
  2. Έντυπο βιβλίο
  3. Ελληνικά
  4. 168
  5. Βιβλίο
  6. Κυκλοφορεί
  7. 6
  8. 1 January 2003 [2003-01-01]
  9. Κοινωνικές επιστήμες
  10. 164058
  11. 16 September 2011 [2011-09-16]
  12. ∆ιαχειριση-προστατευοµενων-περιοχων:-οδηγος-ορθης-πρακτικης-322491 | ∆iacheirisi-prostateuoµenon-periochon:-odigos-orthis-praktikis-322492
  13. Συλλογικό έργο | Νάντσου, Θεοδότα | Σβορώνου, Ελένη | Μαραγκού, Παναγιώτα | Κατσαδωράκης, Γιώργος | Καραβέλλας, Δημήτρης
  14. Αθήνα: WWF Ελλάς, 2003-01-01
  15. Αθήνα
  16. WWF Ελλάς
  17. 168 σ.
  18. 978-960-7284-15-0
  19. Εκτός εμπορίου - Ελεύθερη διακίνηση. Πρόλογος: Βάσω Παπανδρέου.
  20. 363.7
    • Οι προστατευόµενες περιοχές δεν αποτελούν φυσικούς δοκιµαστικούς σωλήνες. Όσες προσπάθειες έγιναν να τις διαχειριστούν αποµονωµένες από τις ανθρώπινες δραστηριότητες δεν είχαν καθόλου ενθαρρυντικά αποτελέσµατα. Οι σύγχρονες αντιλήψεις, περί ενεργούς προστασίας, επιβάλλουν την παρουσία και συµµετοχή των τοπικών πληθυσµών. Οι προστατευόµενες περιοχές είναι διάσπαρτες σε όλη την Ελληνική επικράτεια µε σηµαντικές ιδιαιτερότητες και ιδιοµορφίες. Οι πολιτικές διαχείρισης τους θα πρέπει να προωθούν την κατάλληλη έκφραση των τοπικών αναγκών για προστασία του οικοσυστήµατος και για την ανάδειξη βιώσιµη ανάπτυξη της περιοχής. Η αποκέντρωση αποτελεί στρατηγική επιλογή στην περιβαλλοντική διαχείριση. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση, παραγωγικές και κοινωνικές οργανώσεις, επιστήµονες και ερευνητές όπως και οι περιβαλλοντ��κές ΜΚΟ συµµετέχουν στα .Σ των φορέων διαχείρισης και καταβάλλεται προσπάθεια για την όσο το δυνατόν πιο ενεργή συµµετοχή τους στη διαδικασία διατύπωσης, λήψης και ελέγχου των σχετικών αποφάσεων. Η προτεραιότητα για παρεµβατικές περιβαλλοντικές πολιτικές, που δίνεται στις προστατευόµενες περιοχές, δεν σηµαίνει ότι εγκαταλείπεται η υπόλοιπη χώρα. Όσο και καλά να προστατεύεται µια περιοχή εάν ο περιβάλλοντας χώρος της δεν βοηθάει, οι προσπάθειες για προστασία θα έχουν περιορισµένη αποτελεσµατικότητα. Αντίθετα, η διαχείριση των προστατευόµενων περιοχών µπορεί να δηµιουργήσει τις εµπειρίες, τις τοπικές πολιτικές και τη δυναµική ώστε αυτές οι παρεµβάσεις µε την µία ή άλλη µορφή, ανάλογα µε τις τοπικές ιδιαιτερότητες, θα διαχυθούν στο σύνολο της Ελληνικής επικράτειας. [...] (από τον πρόλογο του βιβλίου)