Karaoke Poetry Bar : Το μοναδικό περιοδεύον ποιητικό μπαρ σε ολόκληρο τον κόσμο

  1. Manifestation
  2. Έντυπο βιβλίο
  3. Ελληνικά
  4. 139
  5. Βιβλίο
  6. Κυκλοφορεί
  7. Μαλακό εξώφυλλο
  8. Ελληνικά
  9. Ελληνικά
  10. 10.65
  11. 6
  12. 264
  13. 1 January 2007 [2007-01-01]
  14. Ναι
  15. Ναι
  16. Ελληνική λογοτεχνία
  17. Καραόκε ποίηση | Επτά βραδιές στο Μεταξουργείο
  18. 127050
  19. 1 July 2009 [2009-07-01]
  20. karaoke-poetry-bar-249271 | karaoke-poetry-bar-249272
  21. κ.ά. | Σταθόπουλος, Θάνος | Σταμάτη, Αθηνά | Φάρος, Μάκης | Αβρανάς, Αλέξανδρος | Αρτέμης, Βαγγέλης | Γεωργίου, Αλέξανδρος (1972-) | Γιαβρόπουλος, Νίκος | Γυπαράκης, Γιώργος | Δρίβας, Γιώργος | Κανά, Κατερίνα | Κοταμανίδου, Νίνα | Ζωγραφάκης, Παύλος | Κουφόπουλος, Χριστογιάννης | Λάγγης, Τάσος | Πέτρου, Λία | Γεγησιάν, Αικατερίνη
  22. Ηλιοπούλου, Κατερίνα (1967-)
  23. Λίλλης, Γιώργος | Συλλογικό έργο | Αμανατίδης, Βασίλης, ποιητής (1970-) | Τοπάλη, Μαρία | Ρούβαλης, Βασίλης | Άλλος, Δημήτρης | Πολενάκης, Σταμάτης (1970-) | Ηλιοπούλου, Κατερίνα (1967-) | Ψαρράς, Χάρης | Αντιόχου, Γιάννης | Στίγκας, Γιάννης | Λεοντζάκος, Δημήτρης | Καπάνταης, Δούκας (1971-) | Κωτούλα, Δήμητρα | Γιαννίση, Φοίβη | Πυρπάσου, Έφη | Μπούκοβα, Γιάννα | Κολαΐτη, Πατρίτσια | Χαντζής, Γιώργος
  24. Ματσούκας, Κωνσταντίνος
  25. 1
  26. Αθήνα: Εκδόσεις Futura, 2007-01-01
  27. Αθήνα
  28. Εκδόσεις Futura
  29. 139 σ.
  30. 978-960-6654-64-0
  31. Karaoke Poetry Bar: The One and Only Travelling Poetry Bar in the Whole World
  32. Παράλληλη εκδήλωση της 1ης Μπιενάλε της Αθήνας "Destroy Athens", που πραγματοποιήθηκε μεταξύ 12-18 Νοεμβρίου 2007. Πρόλογος: Κατερίνα Ηλιοπούλου, Γιάννης Ισιδώρου, Λίνα Θεοδώρου (www.intothepill.net).
  33. 889.100 8
    • Το έργο "Karaoke Poetry Bar" αποτελεί μια σύνθεση εγκατάσταση στην οποία συναντιούνται η ποίηση, η performance και το βίντεο. Πρόκειται για ένα πολυσυμμετοχικό έργο που στηρίζεται στην ιδέα της μεταστροφής, της αλλαγής χρήσης ενός χώρου η οποία τον ενεργοποιεί ως πεδίο παιχνιδιού, εμπλέκοντας τους συμμετέχοντες και τους θεατές-παίκτες στο ενδεχόμενο μιας ουτοπίας. [...] Προτείναμε στους συμμετέχοντες καλλιτέχνες να απαγγείλουν τα ποιήματα που ο καθένας θα επιλέξει, σε δημόσιους χώρους της Αθήνας, τον τόπο που ζούμε (οι περισσότεροι), με τη γνώση πως τίποτα δεν είναι δυνατόν να αλλάξει με αυτό τον τρόπο, αλλά με την πεποίθηση πως μια τέτοια δράση ανατρέπει το δεδομένο της παθητικότητας, είναι μια ρωγμή στο σώμα της ομοιομορφίας, είναι ακόμα μια πράξη εξέγερσης ενάντια στη βία και την επιβολή διαφόρων συνθηκών καταναγκασμού (ακόμα και αισθητικού τύπου) που είμαστε υποχρεωμένοι να ανεχόμαστε. Το ίδιο το ποίημα που ακούγεται, που απαγγέλλεται δυνατά, ανεξάρτητα από το περιεχόμενό του είναι ένας εξορκισμός. Το ξόρκι δεν αλλάζει τις συνθήκες του κόσμου, αλλάζει τη σχέση αυτού που το επικαλείται με τον κόσμο. Και το ποίημα είναι πάντα και επίκληση. [...]